Eyvallah Şiiri - Ozan Abuzer Doğanci

Ezelden ebede kurulmuş devran
Mevla'nın aşkına dönüyor cihan
Gizli intizamı fark etmez her can
Göz ile görülmez sırra eyvallah

Gece karanlığı gündüze aşık
Gölgenin varlığı nurla barışık
Aydınlanmak için gerektir ışık
Kainatı saran nura eyvallah

Toprak isyan etmez gökten yağana
Bağrında yer açar yeni doğana
Aylarca sabreder su verir ona
Tohumu besleyen kara eyvallah

Dağlar ovalara göğsünü gerer
Sessizce bakışır huzura erer
Irmak deniz bulur kendini serer
Devri daim dönen tura eyvallah

Ateş suyu özler yâr olmak için
Menzili gökyüzü yol almak için
Su ateşe koşar can bulmak için
Buhar olup çıkar dara eyvallah

Hiç hüzün olmadan sevinç olmaz ki
Gözyaşı dökmeden çile dolmaz ki
Dert dermanın dostu ayrı kalmaz ki
Acıyı bal eden sabra eyvallah

Kış bahara zemin hazırlar durur
Gidenin yerine gelen kurulur
Donan toprak yeni bir can doğurur
Hakkın himmeti bu vara eyvallah

Ozan Abuzerim düştüm peşine
Akıl ermez şu gönlümün işine
Yaktı yüreğimi aşk ateşine
Duyulmaz feryadım zara eyvallah