Allah bütün ruhları yarattı ve onlara sordu ?,
“Ben sizin Rab’biniz değil miyim?,
Bütün ruhlar cevap verdi ;
“ Evet, bizim Rab’bimiz sen’sin” dediler.
Bu zamana Kalu Bela dendi,
Böylece Allah’a söz verdik ;
Senin yap dediklerini yapacağız,
Yapma dediklerini yapmayacağız,
Müslüman olarak yaşayacağız,
Müslüman olarak sana kavuşacağız,
Allah bir anne ve baba’dan beni dünyaya gönderdi,
Çocuk oldum, genç oldum, ihtiyar oldum,
Ağabeyim öldü, elimle toprağa koydum,
Babam öldü, elimle toprağa koydum,
Kızım öldü, elimle toprağa koydum,
Annem öldü, elimle toprağa koydum,
Kardeşim öldü, elimle toprağa koydum,
Ablam öldü, definde bulundum,
Acı çektim,ağladım,karaları bağladım,
Asla isyan etmedim,
“ Her şey senden Allah’ım dedim.”
Zaman oldu güldüm, mutlu oldum,
“ Dünya imtihan yeridir dedim.”
Rab’bimiz şöye buyurdu Kuran’da!
“ Nerede olursanız olun ölüm sizi yakalar;
Sarp ve sağlam kalelerde olsanız bile!
Kendilerine bir iyilik dokunsa “
“ Bu Allah’tan” derler, başlarına
Bir kötülük gelince de “Bu senden” derler.
(Nisa suresi-78. Ayet)
Rasulullah efendimiz şöyle buyurdu!,
“Ölmeden önce ölünüz!.”
Şimdi bir beyin fırtınası yapalım ve
Nefsimizi hayalden öldürüp toprağa koyalım.
“ Takatim kalmadı, öleceğimi hissediyorum,
Azrail karşıma geldi, ben ölüyorum!.
Ruhum bedenimden ayrıldı, artık beni tanımıyor! ”
Ruh cenazeme bakar ve şöyle der!,
“Burada bir cenaze var, kim ölmüş acaba,
Cenaze evin önüne getirildi,
Cemaatten helallik isteniyor,
Bu adam yaşlı, iyi yaşamış bu zamana kadar,
Şimdi cenazeyi köyüne götürüyorlar,
Müsella taşına yatırdılar,
Oğlu başında bekliyor,
Baksana ağabeyi,oğlu, yeğenleri ağlıyor,
Cemaatten sevenler ağlıyorlar,
Cemaatten helallik isteniyor,
Kimi helal ediyor, kimi helal etmiyor.
Cenaze namazı kılınıyor,
Şimdi kabire getirildi,
Kabire oğlu ve 2 kişi daha indi,
Hocanın tarifiyle toprağa yerleştirildi,
Tahtalar diziliyor, üzerine toprak saçılıyor,
Kuran okunuyor, dua ediliyor,
İki kürekte ben atayım diyorum,
Ama gücüm yok ki atamıyorum,
Merak ediyorum, kabirde ne sorulacak,
Şu kabre girip de bir bakayım ne olacak,
Kabre girdim, ama daha çıkamıyorum,
Başım tahtaya vurdu,
Yukarıdan bir ses geliyor,
“ Ey Zeynep oğlu Muzaffer ,sen öldün”,
Eyvaaaaaaah ölen benmişim!.
24.02.2026
Çamoluk/GİRESUN
Kayıt Tarihi : 24.2.2026 11:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
İbret alınması için yazılan bu şiirde anlatılanlar, Allah'ın emirlerinden, Peygamberimizin hadislerinden ve bu güne hocalarımızdan dinlediğim vaazlardan ve hak dostlarının uygulamalarından öğrendiğim kadarıyla, tıpa tıp aynı olmamakla birlikte başımıza gelecek ölüm olayını unutmamak, unutturmamak amacı ile yazılmıştır. Allah son nefeste şehadetle müslüman olarak ölmeyi cümlemize nasip eylesin, amin.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!