Bıktım usandım ya gönül senin elinden
Hısım akraba sorar oldu benden beni
Nerdeyim ne ahvaldeyim aşkın elinden
Eş dost arayıp sorar oldu benden beni
Aşkın oduna yandım da külüm sözlerim
Kırdın gönlümü üzdüm seni
Aldın artık sen benden beni
Bozuldu sohbetin düzeni
Sinirlerim bozulmuş benim
Konuşmak ne dertleşmek ne
Rakı içtim bardaktan
Kız kaçırdım çardaktan
Bir öptüm bir de sevdim
Elma gibi yanaktan
Rakı koydum fincana
Düş gücümün uzantısı kitaplarım
Sizleri öyle korur öyle saklarım
Dolapta oturan uslu çocuklarım
Hepinizi sevgi ile kucaklarım
Sıra, sıra belirlidir hep yeriniz
Ankara’nın kumru kuşları da,
Kumru gibi gençleri.
Yar ben seni severim de,
Kavuşamazsak durmaz gözüm yaşları.
Kumsalda bir nazlı dilber,
Öylesine yatıvermiş.
Gelip geçen nazar eyler,
Endamını kuma sermiş.
Kum sarılır,deniz sarar.
Varsılda para, bende gönül zenginliği.
Kayıp derdimiz yok da, var ruh dinğinliği.
Gönülde dostluk ile, işte el birliği.
Bunlardır hayatın aşk ile öğrettiği.
Yel esimi uzaktaymışsın be ölüm.
Geçmişi anımsarım bölüm bölüm
Çocukluğum, gençliğim, yaşlılığım
Topladım hepsini teslim olacağım.
Yel esimi uzaktaymışsın be ölüm.
Beraberiz ayrılmayız artık senin ile,
Ömür dediğin; bir doğum, bir ölüm.
Arasını dolduran çocuklarım ve sensin gülüm
Ekleri ise; dostlarım ile aile bireylerim, yeğenlerim.
Sonu ise; evlatlardan ve senden ayrılığım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!