Eyüp Uysal Şiirleri - Şair Eyüp Uysal

HAMAL VELİ

Bir hamal Veli vardı,
Teri ile giyitleri ıslanırdı.

HARMAN YERİ
Hafif esintileri severdim.
Yabanın ucundaki,
Buğdaylardan samanı ayırırdı.
Buğday bize kalır,

MEVSİM SONBAHAR

Toprak ağır yorganlar gibi havalanacak.
Gök acem halıları gibi tokmaklanacak.
Yapraklar inceldiği yerden birer ikişer kopacak.
Birinin sevinçle başladığı yerde ,diğeri buruk bitiyor.

MUM
Katedral mumu gibiyim,
Yanarım bütün günahlara.
Fitilim tükendi eridi yağım,
Yanarım tüm günahlara.

OBAMIZ
Kara çadırımın damında yıldız
Altında yatar üç oğlan iki kız
Orta Toroslardır bizim yaylamız
Konargöçerlerdi bizim obamız

SESSİZLİK BAHÇESİ

Sessizlik bahçesi karşısı,
Herkes susmuş ve sessiz,
Para, pul, mal, mülk geçersiz.
Sessizlik bahçesi karşısı.

ŞİİR DERYASINDA yOCULUK
Şiir deryasında,
Dizeler ile yolculuk var.
Ne mevsimler, ne de zaman,
Yolundan alıkoyar.
Ölmemiş dillerin

SÖZ ALIR SÖZ SATARIM
Tüccar oldum aleme
Söz alır söz satarım
Hece hece kelime
Söz alır söz satarım

SÜLEYMAN

Çok çalışmış az gelişmiş,
Yüzü güneş karası.
Esmer tenli kavruk.

USTA
Önce şiiri öğrenin.
Dedi :
Usta.
Sonra,