Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Yine bahar geldi eridi karın,
Sırtımız kayaya verilir dağlar.
Yeşile büründü dalların varı,
Alttan yukarıya görülür dağlar.

Kardelenler soldu, sümbül açıldı,

Eğerledim aşk atını,
Aştım göklerin katını.
Dudakların zekatını,
Bu fakire ver güzelim.

Sevda sararsa başını,

Hiç yüzü gülmüyor asıldı yine,
Dört batmana çıktı kiri bu sene.
Bir soru sorarsan başlar yemine,
Onu nallamanın yeri bu sene.

Memleketten aday oldu bu seçim,

Keklikler sekiyor parmakta ziller,
Eğlence belini kırmaya değer.
Şakıyor bülbüller, bal damlar diller,
Arada bir gelip görmeye değer.

Ahenkli vuruyor zillerin sesi,

İlkbahar selinde derya yönüne,
Dereler doldurdu taştı gidiyor.
Baharda çiçekler aldı önüne,
Yeni sevdalara koştu gidiyor.

Bir bakış giriyor candan içeri,

Gülçiçek

Yasladı başını göğsüm üstüne,
Gözlerime bir hoş baktı Gülçiçek.
Kanım kaynar oldu gönül dostuna,
Can özümü böyle yaktı Gülçiçek.

İç çekti yürüdü eğdi başını,
Vakit akşamüstü oy dedi gitti.
Dili mırıldıyor hayat marşını,
Sinemde yarayı say dedi gitti.

Girerken taşlara bastonun ucu,

Fistan sallanınca boydan aşağı,
Bir tutam olmalı belde kuşağı.
Girmeden bilinmez güzel döşeği,
Girenin gönlünde zarı mı olur?

Dalların ucunda bir oylum çiçek,

Gül çiçeklerin özüne,
Nail oldum gül yüzüne.
Cahil idim de bilmedim,
Kandım yalancı sözüne!

Çiçekler özünden balı,

Kokladım Demetin Kızı

Kader denen şeyi aldım karşıma,
Yasemin kokladım Demetin kızı.
Sevdayı bilmezken sardın başıma,
Gönlümü yokladım Demetin kızı.