ne hayallerimiz vardı!
ben hangi yağmurda ıslandım;
hangi bulut sana takıldı..
aynı mevsimin hangi ayında
yitirdik umutlarımızı..
sana da hayırlı işler
unutman gerekeni unutmayıp
aklıma sokan yüreğim!
beynimin sana muhtırası var;
elbet sıra sana da gelir..
Tatlı bir telaş lazım insana!
Sabah vapura binmeli,
Simit atmalı kuşlara..
Gün batımına denk düşüp
Trafikte oyalanmalı..
Müziğin sesine yüklenip,
düşmesini bil
elbet yeniden kalkarsın!
sana yine de tavsiye
kulağın bir adım bende olsun;
önce adım atmasını öğren
çelme takanlara sonra söversin..
ben kimseye resim çizmedim.
sınırlarım yoktu hiç bir zaman..
bir gün elime çizilmiş bir resim verdiler;
al bak derlercesine..
dağlar vardı;
anladım ki
yağmur başladı
ıslanmakla meşgulum şu aralar,
dinince gel demem
bekleyemem yani o kadar!
geleceksen şimdi gel;
aynı anda ıslanalım işte.
“seni seviyorum” dediğim için mi;
uzak kalıyorsun bize..
üç-beş renk elbisenin içinde, ne sanırdın sen kendini!
aldanıp sahte zenginliklere;
ben senin yüzünü sevdim
sahte yüzlerde mi buldun gerçekleri..
Kendimi
Upuzun bir yolun ortasındaymış gibi hissediyorum..
Hislerimi anlamıyorum artık eskisi gibi!
Bazen uzun bazen ise kısa gelir oldu bu hayat hikayesi..
Sonra;
Ne hikaye ne de gerçek oluyor zaman bana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!