ne hayallerimiz vardı!
ben hangi yağmurda ıslandım;
hangi bulut sana takıldı..
aynı mevsimin hangi ayında
yitirdik umutlarımızı..
sana da hayırlı işler
unutman gerekeni unutmayıp
aklıma sokan yüreğim!
beynimin sana muhtırası var;
elbet sıra sana da gelir..
ben bu dünyanın en çok
coğrafya dersindeki halini sevdim;
baş harfi büyük,
geri kalan küçük..
yer yer dağlık
yer yer düzlük..
ben kimseye resim çizmedim.
sınırlarım yoktu hiç bir zaman..
bir gün elime çizilmiş bir resim verdiler;
al bak derlercesine..
dağlar vardı;
anladım ki
yağmur başladı
ıslanmakla meşgulum şu aralar,
dinince gel demem
bekleyemem yani o kadar!
geleceksen şimdi gel;
aynı anda ıslanalım işte.
“seni seviyorum” dediğim için mi;
uzak kalıyorsun bize..
üç-beş renk elbisenin içinde, ne sanırdın sen kendini!
aldanıp sahte zenginliklere;
ben senin yüzünü sevdim
sahte yüzlerde mi buldun gerçekleri..
Kendimi
Upuzun bir yolun ortasındaymış gibi hissediyorum..
Hislerimi anlamıyorum artık eskisi gibi!
Bazen uzun bazen ise kısa gelir oldu bu hayat hikayesi..
Sonra;
Ne hikaye ne de gerçek oluyor zaman bana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!