Dudağından bir çift söz döküldü avuçlarıma,
Ellerine hasret avuçlarımda alevden çiçekler açtı,
Dönüp sana verecek oldum,
Nefesin sımsıcaktı...
Gözlerinden bir damla yaş süzüldü yüreğime,
Pencerelerde sabahlar olmadı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Birlikte ağlıyan bulmak zor ,bulunca da sıkı sıkıya sarılmak lazım.Sevgili Vedat ssana antolojide rasladığım için sevindim sayfama beklerim görüşmek üzere Mesut Özbek
Ağlar mı ? Ağlar galiba..
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta