Eylül Sonu Şiiri - Salim Erben

Sadece yapraklar değil daldan düşen,
Seninle kurduğumuz o son hayaldi dökülen...
Güneş yüzünü çekip giderken ufuktan,
İçimde yangını sönmeyen bir sevda,
Gözümde kurumayan bir hasret kaldı.

Geldi eylül sonu;
Sokaklar soğudu, rüzgâr daha bir hırçın şimdi.
Hangi sokağa dönsem senin kokun,
Hangi türküye sığınsam senin yokluğun...
Aşk dediğin bir tek mevsimlik değilmiş meğer,
Ben seni her eylül biraz daha kanayarak sevdim.

Ne giden döndü o uzak yollardan,
Ne de bu yorgun yürek vazgeçti sevdandan.
Şimdi gece koyulaşır, içimdeki yara büyür;
Eylül sonu geldi yarım kalan sevdalara,
Sessizce yandı yürek, bir tek Allah bildi...