Eylül Masalı Şiiri - Ömer Altun 2

Papatyalar toplarken güzelliğinin herhangi bir çıkmaz sokağında
Rahiya kokunun ardında efsunlanmış gözlerle bakışlarında kaybolup gitmek vardı
Sürerken düşler ülkesi yüreğinin izini
Yağmur sonrası toprak kokusunda
Sen yanan göğsümden ateşe vermek vardı denizi
Kararırken gün buğday başağının ardında
Sükûtumun gemi yangınında düşlerinle avuçlamışken yanaklarımı
Sıcacık ellerinde tutup kimsesiz bir düşe götürmek
Telâşlı gülüşlerinden öte hüzün bahçesi gamzelerinde
Kirpiklerinin güz güzelliğinde
çiçek sulamak, gül budamak vardı...

Unutulmuş gelincik manzaralı mayıs sabanlarının bahar yelinde eski anılara dalmak

Soyunurken gölgelerinden ağaçlar bakışlarından yaprak açmak
Gökkuşağının kırıldığı yerde nefesinden uzun uzun soluklanıp
İklimleri değiştirmek vardı sesinin tınısında
Seni sevmek vardı asırlar boyu
Hazan çürüğü hüznüne ortak olmak
İpeksi tenini kelebeksi öpücüklerle donatmak
Dudaklarının atlasına düş olup uzun uzadıya nefesin kokmak vardı
Caddelerde aşkla koşmak
Sevdandan sırılsıklam ıslanmak
Bulutlanmış bakışlarında
İnadına üşümemek vardı aralık akşamlarında
Rüzgârı önümüze katıp sis düşkünü günlerin ardında
Yakamoz akşamları yaşamak vardı dudaklarımızın birbirine karıldığı anda…

Sitem etmeden ağlamak vardı gözlerinin her rengine...

Kaçak buluşmalarımızda saati firari bir hasrette sabitlemek
Hüzne yenik düşmüş sarı yapraklara gülüşümüzü çizmek
Kırmızı eteği belinde akşamların kar yağışında aynaları terk etmek
Teselli arayan dudakların zehrinde kederi delirtmek vardı öpüşmelerimizle
Yan yana iken özlemekten kudurmak
Destursuz selamların yüreğe düşmesine izin vermeden sessiz bir çığlığın "aşk" iniltilerinde c/anım demek vardı
Seni sevmek vardı
Eski bir kitapta hapsolmuş aşk cümleleri arasında
ve sende yanmak…

00:10
bireylül
Eylül masalında sen...