Eylül gelip bağ-ı gönül gülzârını soldurdu,
Bir hazan değdi, ömrümün bahârını soldurdu.
Güllerin yaprağı soldu, bülbülün âhı derin,
Firkat ateşi sînemi, karârını soldurdu.
Neş'e sandığım dem imiş meğer bir gölge-i fânî,
Zaman geldi şol gönlümün rüzgârını soldurdu.
Ben aşk ile yandıkça hep sandım ki bahârım bâkî,
Hazan gelip gönlümün nevbahârını soldurdu.
Ey gönül sabreyle her dem Eylül de bir ibret var?
Hakikat nuru, fânînin gururunu soldurdu.
Şerife Gündoğdu
Kayıt Tarihi : 27.09.2026 01:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!