Eylül' e Güftâr-ı Hoş Şiiri - Güney Eroğlu

Bir kış akşamı yürüyorum
Ayaklarım yere sağlam dokunsa da
Kayıp, gidiyor kaldırımlar
eylülün bakışlarında hüznü seziyorum
Ona söylemek için güzel sözler arayıp
Aklımı zorluyorum
Bir eylül hikayesi bu
Adına şiirler yazıp insanlara okutunca
Korku canlanıyor içimde
Bir çocuğunki kadar kâti
eylül bir bütün ve paylaşmak zor
eylülün tüm yağmuru
Üzerime yağsın istiyorum
Eylül bir damla
Ab, ma… Su!
Çöldeki gaibin yüzüne düşen bir katre
Çınar tohumunu canlandırıyor içinde
Ve yeniden fidana can suyunu veren eylül
“Ne oldu ki?” diye soran bakışlarına
“İlla bir şey mi olması lazım?” desem
Beni gölgesinde serinletir mi tekrardan
Yüzüme ılık ılık vuran rüzgardaki
Yağmurdan sonraki toprak kokusu eylül
Adımlarım tanımıyor beni
Bilmediğim yerlere yelken açıyorum
Yanlış zamanda açan çiçeği
İncitme korkusu koltuğumun altında
Kulaklarımda bir gürültü var, patırtı
eylüle bakarken
anlamını yitiriyor tüm şarkılar
Ancak bir tanıdığın sıkıcı sözlerini
Anımsatıyorlar
Drink the cocktails and surrender to the rhythm
Ve kalabalık
Bizi yalnız bırakırlar mı tekrardan?

Bir hikaye bu
Kalın bir kitabin ilk sayfası
Okyanustaki bir damla Eylül