Eylül Akşamları Şiiri - Salim Erben

Eylül akşamları birden bastırır;
Aklına gelmeyecek ne varsa koyar önüne.
Güneş çekilirken ufkun kanayan yerinden,
İçinde bir şeyler sessizce devrilir de
Gözün göre göre susarsın...

Bir rüzgâr eser, dökülen yaprak değil sanki;
Geçip giden gençliğindir, yarım kalan sevdandır.
Gölgen uzar sokak boyu, senden ağır hâle gelir.
Kimin için çarptıysa bu yürek,
O şimdilerde başka bir göğsün baharıdır...

Eylül akşamları adil değildir;
Seni en savunmasız yerinden yakalar.
Ne gideni geri getirir, ne kalanı teselli eder.
Ellerin cebinde, için kora dönmüşken
Bir tek geceyle kalırsın baş başa...
Ve hüznün bile dili tutulur o kapkaranlık yalnızlıkta.