Yaşanmamış bir aşktı bizimkisi.
Eylülün, vurgununu yedi.
Vakit, ayrılığı gösteriyordu.
Hazana uğrayan, bu zamanda.
Hiç konuşma/dık.
Sen sus/tun, ben suskun/dum.
Oysa ki yokluğun, içimi üşütüyordu.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta