Eylül..Sevdiğim mevsim.. yağmuru müjdeleyen kokusuyla geldi, hoş geldi..Ama her gelişi gibi biraz hüzün getirdi..Alıştım mı diyorum bu gelmelere..Umutla başlayıp umutsuz bitirdiğim kavurucu yazların ardından gelen serin eylül akşamlarına alıştım mı..Çok inandığım çok güvendiğim kendimle verdiğim savaşlardan harap düştüğüm yorgun ve tükenmiş bir halde, tüm güvenimi tüm inancımı kaybetmiş olarak herkese küsmüş herşeyden vazgeçmiş bir halde kendimi bulduğum eylüle..alıştım mı..hep böyle mi olacak..olmamalı..ve hep aynı düşünce kafamda; bu mu büyük aşk büyük sevda...bu kadar mı sevdi beni..vazgeçemedikleri daha büyük kalıyorsa bu aşkın yanında başka söze gerek yok aslında..mutlu olur belki herkes kendi yolunda..
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta