Gideceksen öyle bir anda git ki sana benzesin herkez
Bilirsin Mezopotamya kadar dilsiz acılarım var benim
Rüzgarsız uçurtmalarım ve her sabah karşıma dikilen Ağrı kadar dumanlı başım
Ne demeli ne etmeli yitirirken içindeki kara parçaşını
Sanırım sıradanlaşmalı bu anlarda insan
Spartacus'un kılıcındaki isyan bile kurtaramaz insanın kendine olan köleliğini
Vedanın güzeli olmaz sevgili
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta