Bir eylül akşamı karanfil kokuları içinde uzanmışım.
Pembe bulutlar kalbimi sarıyor,güvercinler uçuyor etrafımda
Bazen çingene bir kızın bedeninde görüyorum kendimi,
Bazen minik bir bebeğin masumiyetine sığınıyorum.
Sonra asil bir madamın zerafetine kapılıyorum...
Şimdi yine eylül akşamı.
Bir köylü geçiyor önümden, 'şanslı' diyorum.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




bu kadar güzel bir eserin içinde neden ''madam'' iafdesi geçiyor anlaşılır gibi değil yinede yeniden yüreğinize sağlık...kaleminiz her daim güçlü kalsın...
nacizane tam puan
güneyce yakılanlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta