Ey yâr!
Dağların ardı kar
Ne sende Leyla’nın vefası
Ne bende Mecnun’un sabrı var.
Mevsimim zemheri, yollarım ki dar
Benim faran dağlarında ümitlerim var
Sen ümitlerimi söndüremezsin.!
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta