Baharı suçlama artık,
Kışa da sitem etme.
Tohumu toprağa eken sendin,
Yağmuru çağıran da.
Fırtına diyorsun ya,
Savuran rüzgâr değil hep;
Biraz da sen yürüdün
Uçuruma hevesle.
Dert deryadan derinse
İnci de orada saklı.
Kıl kadar inceyse yolun
Sabırdır seni ayakta tutan.
Aşk ağır diyorsun,
Belki de sen hafifsin.
Ateş olmak kolay gönül,
Zor olan
Aynı ateşte kül olmaya razı bir yâr bulmak.
Yan diyorsun…
Yanarsın elbet.
Ama bil ki her yangın
Yakmak için değil,
Arıtmak içindir.
Kayıt Tarihi : 23.2.2026 07:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!