Ey Söz,
Kazandığını görmek istemiyorlar senin
Sana yanarken alkış tutuyorlar.
Ülken istiyor senden büyük yeminler etmeni
Bu şehirden, ülkeden, gezegenden ayrılma istiyorlar
Ey Söz,
Fazla vaktin kalmadı, yolunu yarıladın
İçinde ki çocuğu dumanlarla yaraladın
Kalbin kırıldı biliyorum, aklını sen yarıladın
Terkettin nedense seni görüp her sarılanı.
Çok vaatler verdin evrene sebepsiz,
Herkes için.
Zor zamanlar vardı,
Perde acımasızdı herkes için.
Göklere değdi zaman zaman tarafsızlığın,
Zevk seçimin.
Ve sırlar aralandıkça biçim aldın.
Yazılan nihai kaderin için.
Kor gibi gözlerin sönerken sevildiğini gördün
Doğruyu görürken yanlışı sevdin.
Hatayı düşledin suçlar işlediğinden
Günahları bir kimlik belledin
Ve şimdi anlıyorsun ki
Bu hayat sana verilmedi,
Bu hayatı gördün, kendin seçtin.
Bu sebeple söyleyecek sözün yok artık Ey Söz
Çünkü geriye kalan tek şey sensin.
Kayıt Tarihi : 26.2.2026 19:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
ey ben




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!