Hasretin rengini bilmem...
Bilmem nasıldır kokusu.
Elleri, gözleri nasıldır...
Yüreği nasıldır bilmem.
Yalnızca acısını bilirim hasretin.
Öylesine bir acı ki;
Tarifi mümkün değil.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Adını hasret koyduğum, Yüreğimde ışıldayan sancı!
Ey sen; Ey dokununca yandığım! Bırakma beni, böyle iyiyim tebrikler kalemine saglık saygıalrımla yıldırım şimşek
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta