Başımda bir ağrı; onulmaz sızı
Yine hasta ettin beni ey deli rüzgar
İçimdeki fırtınaya eştir elbette hızı
Minik sandallar gibi kaldırıp at beni rüzgar.
Uçur eteklerini bu zembereksiz şehrin
Kafatasımdan çıkar bin belaya eş beynimi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta