Ey Mescidi Aksa Şiiri - Ahmet Taylan 2

Dokunsam ellerimle,
Dualarla işlenmiş
Kadim her bir taşına,
Sürsem mahcup yüzümü
Mübarek dergâhına,
Kapansam secdeye
Nebiler namazgâhı
Mübarek mihrabında,
Dinlesem seni gönülden
Ey Mescidi Aksa.
Bir çocuk gibi ağlasam,
Bırakma beni, kucakla.
İçten arzulasam seni,
Sabahın serin şafağında.
Şafağın derin uykusunda,
Vakti girmiş sabah namazında.
Sana sevdalı mücahitlerle
Düşsem yollara, kavuşsam sana.
Çekip alsam üzerinden
Bütün kötü emelleri
Ve bütün kem gözleri.
Çiğnetmesem kirli ellere,
Ne bu ümmeti ne seni.
Bu tutkulu bir sevdadır,
Bende hiç sönmeyecek,
Kor gibi bir hülyadır.
Bu yalnız sana adanmış
Mukaddes bir davadır.
Ey Mescidi Aksa;
Günün bitmeyen uğraşında,
Akşamların tatlı telaşında,
Gecenin sessiz anında yalnız,
İbadetlerimi süsleyen duada
Ve her nefesimde seni bulsam.
Ey Mescidi Aksa;
Uzakta değil yüreğimde,
Ruhumun en derinlerinde,
Göz bebeklerimde olsan.
Mukaddes bir mabetsin,
Ben hep yanında olsam.
Ümmetin gençleriyle
Koşup sana kavuşsam.
Rabbimizden yadigâr
Kutsal bir emanetsin,
Hedefime koyduğum
Yaşama sebebimsin.
Çevresiyle mübarek,
Sen hep ilk kıblemizsin.
Ulaşmak istediğim
Yegâne hedefimsin.