Yüreğimi bir katliamın infilâkına sürükleyen sen mıydın ey kavi,..
Beni yokluğunla sınayan.. ,hançersiz, tüfeksiz şavaşan..
Silahım olmadan gözlerine tutsak eden sen miydin ey kavi?
Beni dirayetsiz bırakan, kalbimin dirayetsiz bilinmezliğine oyuk açan..
Deşilen yaramı kanatan sen miydin?
Yoksa kanamayımı durduran ,gönlümün boşluk terazisini kederle dolduran..
Gözlerinle terazimin dengesini bozup sevinç gözyaşlarını alan senmiydin ?
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta