Ey İstanbul,ey sevgili!
Taştan sedirlerde nasıl geçer ki zaman?
Bırakılmıştır rahatlık,her yer taş kesmiş kalbinden daha ağır,
Daha yaşanılası olsaydın olmaz mıydı?
Her darbede yok'etmek ruhunda mı vardı?
Ey İstanbul; en acımasız yüzünle bakma bana,
gözlerimin değil damarlarımın ta içindesin,
hala söküp atamadığım nağmesi hep eksik kalmış..
Yollarında yürümekten dizlerimde derman kalmamış..
Tınılarını her zerremde duyduğum hain sevgili;
''EY İSTANBUL'' diye sana seslenesim var biliyor musun?
25/1/2011
Bir eflatun.. İstanbul
Kayıt Tarihi : 9.6.2011 03:04:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!