Çıkışı yok bir yola nasıl düştün ey gönül
Kanadını kırdılar, uçmaya mecalin yok
Geri dönüşün de yok neden şaştın ey gönül!
Girdin bir labirente, kaçmaya mecalin yok
Arap saçına dönen, gizemler çözülür mü
Kendi düşen ey gönül, ağlayıp üzülür mü?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta