Ey gafil insan Şiiri - Hüseyin Özçelik

Hayâle dalar'sın dünya peşinde
Neyine güven,din ey gafil insan?
İçine girmişsin çıkmaz düşünde
Neyine güven, din ey gafil insan?

Bu dünya uğruna bütün kötülük
Kalma zamanın söyle kaç günlük?
Sende giyecek,sin bir beyaz önlük
Neyine güven, din ey gafil insan?

Sınırlar çizenler hisse bölenler
Gururlanıp bunlar benim diyenler
Kuş sütü eksik kuzu yiyenler
Neyine güven, din ey gafil insan?

Kırdın onca kalbi dost diyarında
Sevinçten yanar,dın dünya harında
Bu dünya fanidir kalmaz yanında
Neyine güven, din ey gafil insan?

Uğra kabristan'a kimler yatıyor
Dünyaya aldanmış binler yatıyor
Kiminin başında baykuş ötüyor
Neyine güven din ey gafil insan?

Zamanlara göre zamlar ekleyen
Zamanlar içinde fırsat bekleyen
Ameller çürütüp sonra tekleyen
Neyine güven, din ey gafil insan?

Kime kaldı şimdi toplayıp aldın
Ölüm denen uykuya sende mi daldın
Faizleri yedin zekat'tan çaldın
Neyine güven, din ey gafil insan?

Hüseyin'im dünya aldatır kalır
Nefsine kul olan zararda kalır
Zaman çok kısadır beden yorulur
Neyine güven, din ey gafil insan?

Bu dünyada kimsenin günü yoktur dostum her doğan öte tarafa gitmek için doğuyor Rabbim ihlas ve samimiyet versin inşallah