Ey düş
Beni sürükleme imkansız vuslatın eşiğine
Hicran kapısının önünde dökülen son yaşım
Kor olmuş yüreğime derman olmuyor
Sen degilsin benim uğruna yaş döktüğüm
Ressamın tuvaldeki darbeleri sen değilsin
Bir gülüşteki o huzur sen değilsin
Renk renk çiçeklerin kokusu sen değilsin
Şairin anlattığı o muştu sen değilsin...
Sen, sadece bir gölgesin ruhumun dehlizinde,
Adını koyamadığım o uçsuz sessizliksin.
Ne bir veda cümlesi, ne bir kavuşma vaadi;
Sen bende başlayıp, bende biten o kimsesizliksin...
Kayıt Tarihi : 5.3.2026 10:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!