Ey Çocuk Şiiri - Etem Can Doğan

Ey çocuk
Sen nasıl bir sevdadasın
Varlığını
Yokluğunu
Bu uğurda harcamışsın
Karanlık uyanmışsın
Korku
Tüm düşüncelerini sarmakta
Titriyorsun
Uyuyamıyorsun
Dar ve karanlık odanda
Sevdiğin tüm masallar
Aklında dolanmakta
Uyu
Uyu ey çocuk
Belki gözünü açtığın sabah
Gece başka bir sabaha doğacak
Hayallerin gökyüzünde
Göğü kaplayan hayallerin
Belki gerçek olacak
Belki de
Belkiler
Hayatını kaplayacak