Ey asil aşk Şiiri - Derya Avşar

Ey asil aşk

Şimdi yanımda sen olsan...
Ansızın yürek otağıma dokunsan,
Bir de sessiz, ıssız bir koyda,
Doğanın uyumu içinde,
Uçuşan kelebekler,
Kuşlar, karıncalar olsa!

Başımı usul usul göğsüne yaslasam!
Günbatımı kızıllığında;
Ilık ılık esen rüzgar,
Kulaklarımıza nağmeler fısıldasa!
Ateş böcekleri geceyi süslese,
Denizin dalga seslerini dinlesek beraber...
Ve sen sımsıkı sarılsan bana..!

Hayatımın bu son deminde;
Sadece huzuru paylaşsak seninle...
Ağrıyan başımıza sevdayı sürsek!
Mesela sen çay demlesen,
Ben çayını karıştırsam,
Sen başını dizlerime koysan,
Ben saçlarını okşasam.
Avuç içi bir öpüşle,
Beni sevdiğini söylesen....

Mesela;
En sevdiğimiz kitapları yanımıza alsak,
Ben okusam sen dinlesen,
Sonra sen bana özetlesen...
Beraber gün batımını,
Denizin dalga seslerini
Ve gece olunca yıldızları izlesek...
En çok parlayan yıldızlardan,
Biri sen diğeri ben olsam.

Hayatımızdan çıkartsak;
Bizi boğan, yoran, kanatan herşeyi...
Kısa olan şu zamanı dolu dolu yaşasak.
Mesela hiç para biriktirmesek,
Sevgi biriktirsek,
Özlem biriktirsek,
Huzur biriktirsek,
Ve yarına dair hiç planlar yapmasak,
Herşeyi akışına bıraksak...

Senin evin ben,
Benim evim sen olsan...
Sevgiyi örtsek üzerimize,
Gülüşün sarsa yürek otağımı,
Ne geçmişin pişmanlıkları,
Ne geleceğin kaygısı olsun içimizde...
Sen benim câniçim,
Ben senin ruhikizin olarak kalsak!
Yaşamın şu son deminde;
Birbirimizin yürek özünde demlensek...

Tarih: 09.08.2026