Evvel İnsan Şiiri - Tahir Sarıışık

Evvel insan gelir bozkır ortasına,
Sonra binaya dönüşür taşlar, ağaçlar,
Kurulur ırmaklar üstüne köprüler,
Hanlar, hamamlar, pazarlar,
Sürüler, kumaşlar getirir çeşit çeşit insanlar,
Sonra bir hengame kopar,
Sıra sıra dizilir ordular, harpler, yağmalamalar,
Yeri göğü kaplar alevden, feryattan dumanlar,
Viran olur o asude, bayındır şehirler,
Yutar hepsini rüzgâr, toprak, seller,
Asırlar biter, ot bitmez, kervan geçmez,
Bir el dokunur, eşilir, muammadır bilinmez,
Evvel insan terk eder, sonra eserler,
Hükm-ü ilahidir, kural hiç şaşmaz.