Darmadumanım...
Yazıp yazıp siliyorum,
Ne yaptığımı biliyor muyum ?
Doğrusu Bilemiyorum...
Benim durumuma düşme,
Cehalet çeşmesi coşmuş da akar,
Tasın alan koşar kana içmeye,
Bu aleme ancak cühela bakar,
Tasın alır koşar kana içmeye.
Kemalet kaynağı dingince yürür,
Ey Erenler ben bu derd ile kaldım,
Ne Sultan rahmeyler ne de kul çeker.
Bir Mecnun misali Leylakeş oldum,
Ne sahra dayanır, ne de çöl çeker.
Aşk ile perişan, ağlarım nice,
Sevdiklerim çoktu,
Gönlüm kadardı.
Hepsini de ben seviyordum...
Çoğunun haberi dahi yoktu,
Ben seviyordum onları
Sevgiyi yaşıyordum,
Çok dolaştım bu mekanda,
Gönlüme eş bulamadım.
Kimi ağlar her bir yerde,
Nedenini bilemedim.
Şaşa kaldım nere kentim,
Lale, Sümbül, Çiğdem, Nergizim derken,
Hercai menekşe, kıs kıs gülerken.
Kardelenim boynu bükük beklerken,,
İhanete hiç yol olur mu ahmak.
Hani İnsan nerde kaldı bu sıra,
Seyyah oldum seyran eyledim hanı,
Kimi zalim kimi nötr kimi şia,
Yer Gök yoktu ta başlangıç zamanı,
Ol dedi tüm varlıklar oldu güya.
Doğal oluşumla oluştu hayat,
Ömrüm hiç olmadı benim.
Ömrün derdinde de olmadım asla...
Hayat denen süreci hakettim hep,
Onu yaşadım.
Ve ömür umurumda dahi olmadan...
Biliyordum ki,
Deprem enkazında bir yol bir ses ver,
Sana muhtacım ben, can ver nefes ver.
Bu dünya yer seni, yâr beni de yer,
Yemeyelim biz bizi n'olur sevdiğim.
./.
Sitemin cana dokundu
Seni üzen dil lal olsun.
Canın canımdan yakındı
Seni çözen vebal olsun.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!