Evren Şiiri - Erkan Saltan

Evrenin; bir tuhaf bakışı varmış,
Her şeyden alınıp kıllanıyormuş.
Dikkat edilmeli yoksa yakarmış,
Ağzından çıkanı; kullanıyormuş.

Buymuş kural, o kadar işte olay,
Ne söylersen, aleyhine delil say,
Affetmiyor, istersen yarı da cay,
Yanlış desen bile çullanıyormuş.

İnsanın kimseyle değil ki harb'i,
İnsan kendi eder kendine harbi.
Her denilen sana değil ki sor bi,
Evren sandı ona yollanıyormuş.

Hem sana ne üstüne alınmasan,
Her lafında ardınca; salınmasan,
Evren; sonra yerlere çalınmasan,
Diyeceğim; bak ki sallanıyormuş.

Ne istersen söyle, gönder evrene,
Çok kalpten dilersen oluyor dene.
Dediler inandım hemde kaç sene,
Demek ki herkesi kollamıyormuş.

Aman Evren, canım Evren diyerek,
Sevgiyle söyledim çok bekleyerek,
Gülmedi koparttım fazla ne gerek,
Bilsin artık gönlüm sallamıyormuş.

Anladım, sendeki çok değişik huy,
Kural varmış sende, neyse ona uy.
Şimdi beni sakın ne gör nede duy,
Anla gönlüm sana yollamıyormuş.

11.07.2026