Üzeri karlı, başı dumanlı, sırtımı dayadığım heybetli dağımsın sen
Seni görmediğimden yakınıyorsun, haklısın
Gözlerimi alamıyorum ki gökyüzünden
Yıldızların ayın ve güneşin güzelliğinden
Tesadüflerle açıklanamayacak bir düzen
Kendimi alamıyorum ki hayranlık mertebesinde seyirde olan ben
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta