Duvarında huzur asılı bir evde oturuyorduk
Biraz zorlayınca ev denizi görüyordu,
Ama bundan başka hiçbir şeyi görmüyordu.
Odalar o kadar genişti ki
İki insan birbirini görmeden aylarca yaşayabilirdi.
Evde hiç pencere yoktu.
Bir gün içeri ışık gelsin diye duvarda küçük delikler açmaya çalıştık.
Saat yedi buçuğuydu güzün
Ve ben bekliyordum
Kimi beklediğim önemli değil.
Günler, saatler, dakikalar
Bıktılar benle olmaktan
Çekip gittiler azar azar
Devamını Oku
Ve ben bekliyordum
Kimi beklediğim önemli değil.
Günler, saatler, dakikalar
Bıktılar benle olmaktan
Çekip gittiler azar azar




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta