Evlat hasreti Şiiri - Selahattin İrfan Ç ...

toprak kokusu özlemi ile girdi bir annenin koynuna.
evlat hasreti agır basarken bir evin odasına
sırılsıklamdı gözündeki hayaller
dokunamadı yastığına
başucu lambasında aradı yokluğunu
bulmak imkansız bile olsa
Mavi gözleri yetişir sanıyordu imdadına
kitap defter ne varsa,topladı hepsini,
yangın yeri bağrına
toplayıp atmasınlar onlarıda
korktu sakladı resimlerinide
kıymışlardı baharında,
susuz bırakmadığı çiçeği kan revan içindeydi bakamadı
sadece duydu çıglıkları
koptu kıyamet evinde ocağında
dokunmaya kıyamadığını ölüm degil
Azrail değil bir katil almıştı...
yıkılan tüm umutların pazarında
kazılan tüm mezarların
yatanı öleni yoktu,
öldürüleni vardı
bir katilin maktulü kendisidir
düşen kan degildir yere
VİCDANSIZ....TOPLUMDUR.