Ez di çavên te de winda bûm şevekê,
Stêrk ketin nav destên min.
Navê te li her derê hatiye nivîsandin,
Li ser pelên herî kûr ên dilê min.
Tenê nefesek ma di navbera me de,
Lê sal derbas bûn wek hezar sal.
Evîna te, şewitîn e bi rastî—
Di nav agir de jî xweş e ev ronî û şemal.
Tu wek baraneke havînê hatî,
Bê deng, bê bang, lê bi hêz.
Min zanî ku tu yî ya min,
Berî ku ez gotinê bibêjim, te dît ez.
Destê te li ser dilê min danî,
Wek gulekê ku di biharan de vedibe.
Her peyva te bû straneke nû,
Ku di nav hestên min de dijî û dibe.
Şev hat û tu çûyî, lê evîn ma,
Wek hêviya ku di tariyê de şewq dide.
Ez dizanim tu dê vegerî rojekê,
Ji ber ku ev dil bê te nikare bijî û bide.
Çiyayên bilind jî şahid in ji evîna me,
Çemên ku diherikîn, stranên me dibêjin.
Her roj bi te re dest pê dike,
Û her şev bi bîranîna te, çav dadikevîn.
Kayıt Tarihi : 11.2.2026 00:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Uzak kalmış sevgilinin hasretligi




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!