Selamünaleyküm can, iki bin on sene,*
“Evet” Otuz Ağustos. Pazartesi yine.*
**
“Evet”, Ramazan yirmi, Nur ay Elveda der,*
“Evet”, pek sevdik O'nu, hüzünlü seda der.*
**
“Evet”, ah ne hoş günler, ne ikramlı aydı,*
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta