Bizim elli yılda, yirmi beş evimiz oldu
İlk evimizin anıları
Güneşli bir sonbahar gününde başlar
Nikah salonundan çıkmıştık
Evimize yürüyerek dönüyorduk
İmbat rüzgarı geçiyordu saçlarımızdan
Karabiber ağaçları salkım saçaktı
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta