senin bildiğin güz bir ev hali
ruhunu her yerinden oyuyor yaprakların
dalından kopup düşüyor yatağının ortasına
sen orda yuvarlanıp durursun önce
okuduğun kitaplar eskir elinde sonra
unutursun kapını bir başkasına açmayı
ne yapsan giydiğin her şey siyaha keser ne olursa
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta