Ev Şiiri - Deniz Bertan

Orta hasarlıdan az hasarlıya çevrilmiş
İçinde ağır hasarlı hayatlar
Herkes bir eve, bir aileye doğar mı?
Evde doğduğun halde ailen olmayabilir.
Kendini ait hissetmediğin yer neresidir?
Benden şiir yazmamı istiyorlar.
Şairin hayatı şiire dahildir.
Çok trajik şiirler yaşıyorum.
Uyumak ve devam etmek için kaç yıldır ilaç kullanıyorum?
İşe yaradığını varsayarak terapi alıyorum.
Çile, sefalet, acı, çaresizlik, yalnızlık
İçimde vicdan azabı gibi bir hüzün
Boğazımda geçmeyen bir düğüm
Hep içime vuran hıçkırık
Beynime akan gözyaşı
Midemde varoluşsal bulantı.
Demek şiir istiyorsunuz?
Ben şiir yazamam ki.
Ben belki de hiç şiir yazmadım.
Ben belki de hiç varolmadım
Ah keşke
Şükret diyorum kendime
Daha kötüsü de olabilirdi.
Ama kimse söylemiyor
Daha iyisi de olabilirdi
Neyin iyisi?
Biraz daha gülebilirdi çocukluğum
Biraz daha küçük olabilirdi içimdeki boşluğum.
Şimdi söylemek istesem öyle çok konuşurum
Ama işte her şey bu kadar boş ve anlamsızken
Bırakın konuşmayı
İçimden yaşamak bile gelmiyor.