Canım Annem Şiiri - Ali Fırat Dicle

CANIM ANNEM

Gözlerine baktığımda
Denizlerin çağrısı düşer içime.
Fırtınalardan dönen ruhuma
Sessiz liman olur bakışların.
Yüzün, kışa inat ilk badem çiçeği,
Sabahın en duru ışığı
Dokunur zamana.

Kırılmış dallarıma
Yeniden bahar veren.
Parmakların ürkek bir kuş
Dokunur yüzüme,
Gözyaşlarımı silen titrer ellerin
Ben dağılırken,
Sesin kalır Geçer yavrum…

Gülüşün, kışları çözen güneş.
Karanlığımı ışığa boğar.
Şefkatin, yaz yağmuru
Sessizce iner üzerime.
Yüreğimin çatlaklarına dolar,
Acılarımın tozunu alır usulca.

Minnetim aşar denizlerin ufkunu,
Dağların omzuna yük olur,
Sana duyduğum sevgi,
Kelimelerin sustuğu yerden
Kalbinin okuyabildiği
Sessiz bir dilde akar içimden.

Kucağın ilk uykularımın sıcaklığı.
Sen göğsümün içinde atan
En eski ve en sadık kalp.
Bakışınla diner kopan fırtınalarım,
Yorgunluğum kıyıya vurmuş bir dalga.
Dokunuşunla kapanır çatlaklar,
Acı, adını unutur.

Hayat.
Eksik bir cümle,
Tamamlanmayan bir şarkı.
Kalbim yine atar belki,
Ama biraz daha sessiz,
Biraz daha üşüyerek.

01.01.2012