kar taneleri raksediyor sokak ışığının altında
Gece epey ilerlemiş uykular emanette
Çanakkale boğazını istilâda kar
Rüzgar ninni soylercesine sesli
Seyrediyorum gecenin behrinde boğazı
karanligi yırtan,uykuya dur diyen birşeyler var yine
Kahrın gazabından kaçıyorum
Suskunluğumun ve de ezginliğimin dur noktasındayım
Katlanmak oldu kısa zamanda sevgimin adı
Fedakarlıksa son noktaydı hayatımdan çıkardıklarım
Muhtaçlığın azabından kaçıyorum
Gecenin koynunda sessizliğe ismini söyledim
Seni anmanın verdiği acıya dur diyemedim
İçimde çoşmaya çalışan çırpınışı susturmak için göz yaşımı verdim
Yokluğum,içimde boşlutaki yarim, ben seni sevdim
Boş odamda bom boş kaldı umutlarım
Dağlara vursam yüreğimi
Dağlar yol olur bebeğim
Derdimi satsam dağa
Dağ kül olur bebeğim
Dünya yaşanası ama
Senin yolunda ömür toz olur bebeğim
Sevmenin seviyorum demekten ibaret olmadığını
Bağlanmanın,karşılıklı güven ve şüphelerden arınmış
Gönüllerin bir birine emanet olduğunu
Belki bir gün anlarsın
Saklı kalacağını düşündüğün ne varsa bir gün önüne çıkacağını
Dünya dönüyormuş bana ne
Gönlünce yaşıyormuş insanlar
Bulutlardan yağmur akıyormuş yeryüzüne
Senle ıslanmıyorsam bana ne
Hala sıcakmış ellerin
Olmazlara demedik ki hiç kader
Sevgimiz kaderimizi de yener
Kara gözlerin beni benden eder
Alsak başımızı gitsek, gittiğimiz her yer bizi biz eder
Minik kuşum,narçiçeğim
Deniz şarkısını haykırıyor
Yoksun diye goncalar soldu.
Saçların darmadağın gözlerin solmuş
Bir zamanlarda kalmış yaşanan mutluluk
Hilal değil kaşların
Zaman çarkında yitirdim onca değerimi
Kaybettiklerim giderken bir şeyler alıp gitti
Çorak tarlaya döndüm
Ben eski ben değilim
Senin için yazan kalemimin mürekkebi soldu
Sana olan duygularım
Alışkanlığı çabuk oluyormuş yalnız insanın
Sedirin üzerine konan şilte gibi rahatlatıyormuş meğer
Varlığını bilerek yaşıyor kabulleniyormuşsun an ve an
Ta ki,gidiyorum diyerek kayboluncaya dek
Dönüyorsun ilk başladığın yere
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!