Boş zamanların, boş insanlarını seyrediyorum
Kimisi yer bulmuş ,kimisi yurt bulmuş ülkemin bir yerinde
Her birileri bir değeri tekeline almış
Kiminin hakimiyetinde din ,kiminin de Atatürk.
Boş insanları seyrediyorum ,sözde içleri dolu birer küp,
Çıldırmış olmalı duygular
Beynimi saran fırtınalar yıkıcı
Acılar keskin
Düşünceler okyanus bu gece
Odam sessiz
Havanın renginin önemi yok bugün
Bakışlarımdaki durgunluktan değil denizin sessizliği
Düşüncelerimdeki kimsesizlik ve yorgun düşünceler
Sensizlikten daha güzel bu gün
Sana soramadığım soruları
Deryaları tanıdım seninle ılık akıntıydı duygularım
Ellerinde şefkatin sıcaklığı saklıydı
Nedenini bilemeden koptun gittin
İçimde bir öfke coşar aradaki dağlara
Zalimin zulmü gibi sana olan sevda
Çok özledim ama,çok kırgınım sana
Kapının eşiği ayağının sıcaklığını özledi
Fincanlar kahveye,
Gözlerinin ışığına gözlerim hasret kaldı
Sendin bir ömür yanımda olmasını istediğim
Onca yaşanmışları yok sayarcasına
Vurdum duymazlığı,vefasızlığının bedeli
Yok sayıyorum seni,örtüyorum senli tüm geçmişi
Konuşma hakkı tanımıyorum sana
Bütün günler sensizliğe büründü
Ay yüzlü yarin yüzünü
Örtüsünün altında sevdik
Gecelerde karanlığı yırtan Ay gibi
Günahlardan alıkoyan namazda,secde de sevdik
Ay yüzlü yarin gözlerini
Bir zaman ki ahir zaman
Her türlü hile mübah
Kötülük kol geziyor insanlık üzerinde
Planlar revizeli uygulanmaya devam ediyor
Gün gün kötüye gidiyor gidişat
Yılgınlar içinde soluksuz
Korkular içinde sessiz kaldım
Yalnızlık ne zormuş
Sensizlik ne zormuş anne
Dizlerin ne büyük kudretmiş
Kapalı kapıları araladım senin için
Olmaz dediklerimi olur ettim
Yaşamadıklarımı senle gördüm
Gitme ne olur sen beni ben ettin
Kaç sokak oldu hala yürüyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!