İçinde kalmışken yalnızlığın
Kemirir içini,için için ıssızca
Nefes alamazsın,battıkça yalnızlığa
Savurduğu günlere doğru,lodosun
Ardı ardına...
Kalmışken içinde yalnızlığın
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta