Eşref ü Müşerref Şiiri - Mahmî Eşref

Mansur kim enelhak diyip dârda mahmur livâdır
Maktel-gâh-ı nur kerbelâ, rûz u şeb dilde vâdır

İzmihlâl müheyyâ devâdır, sitâyiş-i haktır
Gaybûbet-i ezhâr misâldir serencâm-ı paktır

Berpâ dâr-ı fersûde, âsûde merzûka fermân
Hâzâ lâyezâl lemyezel Rabbiyessirde dermân

Sahbâ-dır serâpâ sülâfım keenlemyekün sûz
Var mahfil-i âlîye lerzân cihandan kopan rûz

İstidraç denilmez mekârim-i ahlâkla muhkem
Efsunkâr-ı âlem kemâ-yenbagî râki nâ-kem

Haksâr-rûy hevâdan münezzeh,merâhimle müncer
Mahzûnen serildik,türâbtan sinem üzre hancer

Peyderpey sülâftan kızarsın piyâlem ilâ-hum Nâkam kul ki bekler cemâlullahından terahhum

Yebrûhus-sanemden mükâfat dilendik kemâ-dem
Bermûtat kovulmuş nümâyiş-i âbdan o Âdem

Nûşâbem tükenmiş cahîmden kızıl Dersaâdet
Gaflet uykusundan uyansam sürülmek saâdet

Ey Eşfak-ı âlem mahâktan ayırsan devâdır
Rîg-istâna sürsen ciğerpâre râhım Evâdır

Tahkirnâme kılmış Teâlâ, katıldık hilâfa
İblîs bildirir müstehakmış bulanmak sülâfa

Âdemsem türâbtan bilinsin ki âteşti hâlis
Yektâ sergüzeştim bilinmez ki günahsızdı İblîs

Muntazırdı İblis gönülden ikâlmiş kadîmen
Ser-âzâde kalmak bahâsınca durmuştu kermen

Kıskanmıştı hemzad gönüllerde mahlûk Evâyı
Hasretmiş "muallim-i evvel" tadarken hevâyı

Tardeylendi İblîs nedâmetle etmez ki tevbe
Garkoldum segâh perdesinden nedâmetle nevbe

Hâlis âteşimden sülâflar sunulmuşsa İblîs
Âhenger-i târmâr elinden o zincirde âkis

Peyderpey terah kattı sâkî,piyâlemde nazzam
İblîsten nüzul eyleyen mûsikî perde hüzzam

Tahsildar-ı ervah görünmüş müşerref semâda
Ruh-fermâ Teâlâ anıldıkça kûhsar senâda

Râhım dilrübâ râhı sahbâ-yı hâfsâ Müşerref
Eşref dille ikrâr eder bâde-âsâ Müşerref

Mef'ûlün Mefâîlü Müstef'ilün Fâilâtün