Üşürdü ellerim ve sen bilmezdin
Bilmezdin gecelerimin ne kadar karardığını
Kulaklarımı dolduran sessizlikte aradığım sendin.
Bedenimi saran karanlıkta hissettim seni.
Güneş hiç yakabilir miydi dünyasını?
Kalabalıklar arasındaydım, öylesine ıssız.
İnsanın yaşarken çekilir mi bedenden ruhu?
Yerinde duran tüm renkler siyah-beyaza döndü.
Yıkıntılar arasında can çekişiyor bedenim.
Bir nefeslik değilmiydi ömür?
Neydi beni karanlığa iten?
Işıklarımı kim çaldı?
Senin telaşın hiç bitmez mi, dünya?
İzin ver biraz güneşe bugün de doğmasın
Uyanma bugün yürek pencerelerine
Yalancı baharlarını sakla en derinlere
Uçmasın kuşların sonsuz maviliklerinde
Ekme umutlarını gözlerimin nemine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!