Suyun üstünde kalamıyor kuğu
İçsel bir mecburiyetle batıyor
Gölün dibine en güzel çiçeklerle bağlanmış
Yavaşça derine çekiliyor
Etrafında bir tane bile kuğu hatta canlı yok
Batmak kuğunun zorunlu normali. Onu batıran çiçekler neden sarmaşığa dönmüş?
Suyun üstündeki kuğuların çiçekleri neden rengarenk?
Duyduğu yalnızlıkla paniklemiş kuğu Benim çiçeklerim neden sarmaşık halinde?
Yalnızlık gün geçtikçe çoğalıyor. Karşısında bir ben,
Karşımda benden doğmuş yalnızlıklar sürüsü.
El uzatıyorum hepsine
Bir çocuk gibi.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!