Ahilik demişti eskiler,
"Elin açık, dilin bağlı olsun" diye.
Kapı açık, gönül tok,
Bir selam bin kazanç ederdi çarşıda.
Şimdi bir dükkan var köşede,
Kepenk açık ama yüz kapalı.
"Buyur" demiyor, "Ne istiyorsun?" diyor,
Sözü bıçak gibi kârı tartıya değil kalbe koyuyor.
Cömertlik unutulmuş, misafir yük olmuş,
Sofra yok, selam yok, sadece hesap var.
Göz bağlı değil, kusur arıyor,
Dil bağlı değil, can yakıyor.
Oysa esnaflık kâr değildi sadece,
Güvenin terazisiydi, adaletin tartısıydı.
Bugün o terazi bozuk,
Çünkü el değil, dil çalışıyor... ve kırıyor.
Kayıt Tarihi : 2.08.2026 02:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!