Esmer Rüyalar Şiiri - Emine Koç

Esmer Rüyalar

Ben kuzeyin kızı, soğuk direklerin arasında bir limandayım
Sen egenin sıcak, tütün kokan rıhtımında
Aramızda hırçın dalgalar, bitmeyen deniz yolları
Yönünü kaybetmiş pusulalar gibi özledim kokunu..

Aramızda tonlarca tuzlu su
Aramızda devasa dalgalar var
Gündüzleri yabancıyız bu yüzden,
Ayrı denizlerin dalgalarıyla çalkalanan iki yalnız tekneyiz...

Sen orada şafağı beklerken tek başına rıhtımda
Ben burada yıldızları sayarım yorgun bir güvertede
Farklı rüzgârlar fısıldar adımızı aynı karanlığa
Çaresizce uzanır ellerimiz bu devasa mesafeye...

Ama her gece saat tam on ikiyi vurduğunda
Dünya sessizliğe gömülüp gemiler limana sığınınca
Uzak limanlar silinir, mesafeler kaybolur aradan
Biz seninle buluşuruz esmer rüyalarda…

Ne dalgaların öfkesi kalır orada ne de fırtınalar
Ne sabahı olmayan geceler ne de ayrılık kokan vedalar
Sadece teninin sıcaklığı ve o tanıdık kokun
Bizi hayata bağlayan tek sığınak, bu büyülü anlar…

Varsın gemiler kalkmasın, yollar bize kapansın
Varsın bu denizler ikimizi birbirimizden saklasın...

Gündüzün hasreti ne ki, gece serinliği yetiyor
Ruhumuzu özgür kılan o sonsuz topraklarda
O kuralsız esmer rüyalarda…