Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Şiirlerden vazgeçemiyorum. Ki şiirler de çoğu zaman mutlulukların durağı olamadı, yazık. Öyle bir de ruh hâli var ki; ne yazmak gelir şiiri içinden ne de okumak... O kadar fazla bıkarsın... İşte bu, umudun son raddesidir. Sadece bir tık kalır ruhun sona ermesine... Gözlerini kapatıp bir nefes çekersin o an ciğerlerine. Ve dersin ki; Her nefes bir umut, Etrafında bu kadar oksijen varken nefesini tutmak niye?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!